Kronika - Rok szkolny 1998-1999

Jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem działalności szkoły w styczniu 1998 r., grupa zapaleńców - pierwsze nauczycielki z rodzinami, dzieci mające uczęszczać do szkoły i ich rodzice - zorganizowała w kościele polskim jasełka. Tradycyjne, polskie, z góralami, pastuszkami i naturalnie kolędami.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_001.jpghttp://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_005.jpg

W czerwcu pojechaliśmy do Ambasady RP na piknik z książką, wspaniałą imprezę dla dzieci. Nasza grupa deklamowała dwa wiersze Wandy Chotomskiej o instrumentach: „Skrzypce" i „Rozmowa". Już wtedy dzieci pokazały swoje talenty.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_002.jpghttp://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_003.jpg

Rok szkolny 1998/1999

Grono nauczycielskie:
Małgorzata Lityńska
Anna Smurzyńska
Maria Stepan

wrzesień 1998 - pierwszy dzwonek szkolny dla 39 uczniów w wieku od 5-18 lat. Zajęcia odbywają się w soboty - trzy klasy młodsze, w Margarethenschulhaus przy Gempenstrasse, oraz w środy - dwie klasy starsze, w Berufs - und Frauenfachschule przy Kohlenberggasse w Bazylei.

11 listopada 1998 - przygotowaliśmy pierwszy program literacko-muzyczny z okazji 80-tej rocznicy odzyskania niepodległości pt.: „Pieśni z którymi szliśmy do niepodległości". Od wesołych piosenek ułańskich, przez pieśni legionowe, po Rotę i Hymn Polski, opowiedzieliśmy historię pieśni towarzyszących żołnierzom w walce o wolność.

6 grudnia 1998 - Św. Mikołaj pojawił się z prezentami, a my śpiewaliśmy mu i deklamowali mikołajowe wiersze.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_006.jpghttp://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_007.jpg

15 stycznia 1999 - jasełka, w których właściciel gospody denerwował się na przybyszów, a mali pastuszkowie przynoszą Dzieciątku najcenniejsze podarunki.

16 stycznia 1999 - odbył się pierwszy bal szkolny - polonezowy. Rozpoczęliśmy polonezem. Dwie pary tancerzy dały nam wspaniałą lekcję tańca klasycznego i bawiliśmy się w szampańskich nastrojach.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_008.jpg

luty 1999 - opowiedzieliśmy „Historię Kolędy" od średniowiecza po czasy współczesne, od polskich, przez szwajcarskie, po amerykańskie, bogato ilustrując przykładami w wykonaniu uczniów i grupy wokalnej stworzonej na potrzeby tego występu. Grupa ta występowała jeszcze parokrotnie przy okazji innych programów, a należeli do niej nauczyciele z rodzinami, śpiewacy operowi, rodzice uczniów współpracujący ze szkołą i sami uczniowie.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_009.jpghttp://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_010.jpg

3 maja 1999 - mała wprawka teatralna - przedstawiliśmy scenę w której Hugo Kołłątaj przynosi z sejmu wiadomość o uchwaleniu Konstytucji 3 Maja. Wszystko w pięknej oprawie poetyckiej i muzycznej.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_011.jpghttp://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_012.jpg

19 czerwca 1999 - zakończenie roku szkolnego. W programie scena szkolna w wykonaniu dorosłych oraz montaż poetycko - muzyczny w wykonaniu uczniów. Na zakończenie roku szkolnego zorganizowaliśmy mszę w polskim kościele w wykonaniu uczniów. Były więc wiersze księdza Jana Twardowskiego w wykonaniu starszych klas i piosenki w wykonaniu młodszych dzieci.

http://polskaszkola.ch/images/kronika_1/1998_013.jpg


Komentarz na koniec roku.
Był to pierwszy i dlatego bardzo trudny rok. Rok gromadzenia doświadczeń, zdobywania sobie miejsca w społeczności polskiej w Bazylei i zarażania ludzi pasją, która nam - nauczycielkom i całym naszym rodzinom, dawała energię, siłę i nowe pomysły. Marylka akompaniowała na gitarze, Ania wyspecjalizowała się w dekoracjach a ja pisałam teksty. Nasi mężowie i dzieci nie tylko znosili nasze zaangażowanie, ale brali czynny udział w programach jako pomocnicy i wykonawcy. W programach brali też udział ludzie bezpośrednio ze szkołą nie związani, ale służący jej swoimi muzycznymi umiejętnościami: J.W. Dylągowie, M.G. Gomułkowie, P. Kamasa, J.A. Kasprzakowie, J. Krośnicki i wielu innych.

Znaleźliśmy też dwóch wspaniałych, mających zawsze czas dla szkoły i będących jej przez wszystkie następne lata wiernymi, pomocników: Antoniego Gruberskiego, który zapewnia nagłośnienie każdej imprezy szkolnej, angażuje się społecznie dając swój czas i aparaturę i Mirosława Felice, „złotą rączkę", służącego nam swoimi technicznymi umiejętnościami.